Sztuka to pojęcie, na które składa się wiele różnych technik, sposobów wyrażania siebie i uzewnętrzniania własnych uczuć. Dzięki elastyczności sztuki staje się możliwym przekazanie podobnych treści w różnorodny sposób. Istnieje pewna, niewidzialna więź pomiędzy każdym rodzajem twórczości.
Taniec jest formą sztuki nieodłącznie związaną z człowiekiem. Każdy gest, ruch wypływa z wewnętrznej potrzeby ujawnienia własnych uczuć, wrażeń, pragnień lub lęków.
Taniec jest połączony z przestrzenią, z ekspresją otoczenia. Wydaje się więc niemożliwym, a wręcz szkodliwym zamykanie ruchu w nieruchomym kamieniu, glinie, czy na płótnie. A jednak taniec nie traci nic ze swojej dynamiki, pomimo zatrzymania jednego jego kadru. Przełożenie ruchu na język plastyki staje się jego przekształceniem, interpretacją,, ale jednocześnie uzupełnieniem. Granica pomiędzy statyką, a dynamiką okazuje się być płynna. Plama, kreska, kształt zmieniają się w odzwierciedlenie ruchu, a wyobraźnia oglądającego uzupełnia całość widzianego obrazu.
Kinga Twarowska, Wstęp do katalogu wystawy malarstwa i rzeźby Wandy Badowskiej-Twarowskiej, Aliny Dorady-Krawczyk, Ewy Zięby, Henryki Stronk, Anny Wszyndybyl
towarzyszącej VI Lądeckiemu Latu Baletowemu w Lądku Zdroju w 2004 r.
>