30 kwietnia 2005 roku był dniem, który z pewnością zaznaczy się w pamięci wielbicieli opery i baletu w sposób szczególny. Swój jubileusz 50-lecia pracy twórczej obchodził Henryk Konwiński - wielki choreograf, tancerz, reżyser. Różnobarwny artysta i wspaniały człowiek. Jego droga twórcy, z pewnością nie należała do najłatwiejszych ale przyniosła mu szacunek współpracowników, innych twórców i publiczności.
Uroczystości jubileuszowe rozpoczęło sympozjum poświęcone twórczości i drodze artystycznej Henryka Konwińskiego. Prowadzone przez Tadeusza Kijonkę - kierownika literackiego Opery Śląskiej, było nie tylko opowieścią o życiu bohatera wieczoru, ale zyskało także charakter swobodnej rozmowy, wypełnionej zabawnymi i wzruszającymi wspomnieniami. Na sympozjum byli obecni przyjaciele artysty, dyrektorzy teatrów, z którymi współpracował, tancerze, z którymi pracował, a także wiele innych osób. Spotkanie to pokazało, jak skromnym, przy całym swoim kunszcie, człowiekiem jest Henryk Konwiński. Uroczystość jubileuszowa przebiegła w niezwykle serdecznej atmosferze. Przedstawienie, przygotowane w tajemnicy przed Jubilatem, złożone z trzech części, stanowiło wspaniałe podsumowanie działalności artystycznej Henryka Konwińskiego. Artyści Opery Śląskiej w Bytomiu wraz z aktorami i tancerzami z innych, bliskich sercu Jubilata teatrów, przygotowali wręcz bajeczne widowisko, które bawiło i wzruszało. Przedstawienie, które rozpoczęło się o godzinie 18 miało niezwykły charakter pewnej bliskości pomiędzy Jubilatem, artystami, a widownią. Konferansjerkę prowadził Piotr Nędzyński, a opracowanie scenograficzne koncertu przygotował Ireneusz Domagała. Pomysł inscenizacyjny: Olga Kozimala-Kliś, współpraca sceniczna: Feliks Widera. Artyści wystąpili pod dyrekcją: Antoniego Dudy, Krzysztofa Dziewięckiego, Tadeusza Serafina, Piotra Warzechy. Pierwsza część przedstawienia obejmowała układy choreograficzne wyreżyserowane przez Henryka Konwińskiego do przedstawień operowych i operetkowych w różnych latach Jego twórczości. Artyści Opery Śląskiej rozbawili zgromadzonych w teatrze widzów wesołymi fragmentami z "Cyrulika Sewilskiego" i "Wesołej Wdówki" , wzruszyli ariami z "Rigoletta" , "Madame Butterfly" i "Giocondy" , a także wieloma innymi. Część druga składała się z krótkich fragmentów różnych przedstawień, które zostały wyreżyserowane przez Henryka Konwińskiego w różnych teatrach na terenie Śląska i nie tylko. Zadowoliła ona z pewnością wielbicieli humoru teatralnego, miała bowiem w swoim repertuarze znany fragment z "Kramu z Piosenkami", "Calineczki", a także elementy kabaretowe. Część trzecia stanowiła prawdziwy rarytas dla tych wielbicieli tańca klasycznego, którzy szczególną sympatią darzą choreografie Henryka Konwińskiego. Wystąpił zespół Teatru Wielkiego w Poznaniu w IX. Symfonii Ludwika van Beethovena. Tancerze Opery Śląskiej w Bytomiu pokazali fragment baletu "Don Kichot" , którego premiera miała miejsce w 2003 roku właśnie w Operze w Bytomiu, także w choreografii Henryka Konwińskiego. Partię Don Basilia i Kitri tańczyli soliści Teatru Wielkiego - Opery Narodowej w Warszawie.
Pomimo tak różnorodnego i barwnego repertuaru przedstawienia całość nie była przegadana, nie miała dłużyzn, a jednocześnie stanowiła wspaniałą "ilustrację" dorobku Twórcy, jakim niewątpliwie jest Henryk Konwiński. Jubileuszowi towarzyszyła, znajdująca się foyer Opery Śląskiej wystawa malarstwa, związana z bytomskim wystawieniem "Don Kichota" . Bardzo ważną rzeczą było tak wiele ciekawych pomysłów, które sami artyści wnieśli do tego wyjątkowego przedstawienia. Po mazurze ze "Strasznego Dworu" Jubilat został wprowadzony na scenę przez dwie tancerki, a następnie posadzony na złotym tronie w loży przy scenie. Towarzyszyło temu głośne "sto lat" śpiewane nie tylko przez stojących na scenie artystów, ale także całą widownię. Loża Henryka Konwińskiego coraz bardziej zapełniała się bukietami kwiatów. Cały teatr "oddychał" tą chwilą, a wzruszony Jubilat po wysłuchaniu wielu gratulacji był w stanie wypowiedzieć na koniec jedynie bardzo serdeczne "dziękuję".
Kinga Twarowska, 2005 r.